رفیق من
پروردگارا! مهربانا! ای رفیق مناجات من. ای رفیق روز و شب من. ای رفیق قیام و قعود من. ای رفیق رکوع و سجود من. ای رفیق خواب و بیداری من. ای رفیق تنهایی هایم. ای رفیق لحظات خوف و رجاء من. ای رفیق سلامتی و بیماری های من. ای رفیق دارایی ها و نداری های من.
تویی تنها و تنها و تنها رفیق واقعی. تویی که صدها بار از پدر و مادر هم مهربانتری.
پروردگارا! اگر این بنده ات بدرگاهت کوتاهی کرده است به بزرگی و کرم خویش بر او ببخش. پروردگارا! تو خود شفیع این بنده ات در روز جزا باش. یا ارحم الراحمین.
+ نوشته شده در جمعه بیست و یکم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 20:21 توسط دکتر سید وحید شتاب بوشهری
|